niedziela, 14 stycznia 2018

O tym, który...

Cześć!
Z pewnością weszliście tutaj ze względu na nadmierną ilość czasu lub brak jakiejkolwiek formy rozrywki. Ten oto blog stworzyłem po to, by wspomóc blogową tradycję (kontynuacja pisania i uwieczniania różnych wydarzeń z Awatarii). Niestety, ale większa ilość blogów wygasła, co jest smutne, gdyż sam pamiętam gdy dwa lata temu z zapałem śledziłem poczynania starszych i bardziej obeznanych w blogowaniu blogerów. Dziś to ja postanowiłem założyć bloga (nie pierwszego! 🙆), który postaram się prowadzić systematycznie (co u mnie jest wielkim problemem). Wiecie, nowy rok, nowy ja. Jednak kim jestem? Zapraszam do czytania!
Kamil, Ciel, Anhur, Czarny Oł Jeł, wszystkie te określenia pasują do mnie, a właściwie są częścią mnie. Pod tymi pseudonimami mogliście mnie spotkać w czasie trwania mojej 'kariery'. Niekiedy moja działalność była huczna, lecz przeważnie pisałem na blogach z mniejszym lub większym wkładem.

Okres grania w Awatarię mam spory, chociaż z wieloma przerwami. Zaczynałem od czwartej klasy (chyba), czyli od 2014. Niestety z tych czasów niewiele pamiętam. Przeważnie grałem z kuzynką na Facebooku. Mam jedną historię, dość niemoralną lecz nie teraz czas na nią. Prawdziwy czas spędzony na grze zaczął się od czerwca 2016 roku. Wtedy założyłem konto na nk.pl i pogrywałem od czasu do czasu. Poznałem wtedy wiele ciekawych i miłych osób, dzięki którym mogłem się rozwijać. Oczywiście nie obyło się też bez tych drugich typów ludzi, ale nimi niezbyt się przejmowałem. Zacząłem śledzić najpopularniejsze blogi i kanały na YouTube'ie. To był świetnie spędzony czas. Któregoś dnia LogicznieZyjacy (mój pierwszy nick, który dalej pamiętam) zaprosił jego zdaniem najciekawszych blogerów (czytaj każdego, bo prestiż był potrzebny). Pod pretekstem 'Co sądzisz o nieuczciwych blogerach?' zaczynałem konwersacje z wyższymi sferami. Co ciekawe do dzisiaj mam kontakt z osobami do których owe zdanie napisałem (pozdrawiam jeżeli chce Wam się czytać). Dni mijały i mijały, aż zacząłem pisać z Nadymką. Nie będę się skupiał na jej osobie, ale na tym jaką szansę mi dała... Po znajomości i dobrych kontaktach (oraz niebywałym potencjale oczywiście 😏) zostałem przyjęty na dobrze prosperujący blog - Awataria Na Językach. Cudownie było się poczuć jak prawdziwy członek zespoły tego bloga. Znajomości kwitły i kwitły, ale niestety pewien konflikt popsuł mi szanse na dłuższe zostanie na tym blogu (kto wie, ten wie). Jednak nie będę się tutaj nad tym rozwodził.

Kolejną kartą z mojej historii jest niewątpliwie poznanie Oł Jea! Z perspektywy czasu cała ich działalność i moja pomoc wydają mi się trochę śmieszne, ale nie żałuję tych czasów. Poznałem dzięki tej znajomości dwie dobre duszyczki, z którymi do dzisiaj wymieniam zdania. Nasza działalność (a głównie dziewczyn) polegała na tym by jak najmocniej dokopać Valide. Czy wszystko było warte świeczki? Kiedyś tak, ale teraz uważam to za stratę czasu. Aby dodać oliwy do ognia założyłem swój blog 'Valide Awataria Alarm' czy coś w tym stylu  i dodawałem tam posty o jakości wprost proporcjonalnej do moich umiejętności. Pamiętam jedną akcję z Valide, która kazała mi kłamać na moje koleżanki co zbliżyło nas do siebie i wtedy zapaliły nam się lampki czy naprawdę warto. Ja zniknąłem z Awatarii pod nickiem Summer i wtopiłem się w tłum, gdy Oł Jea! pisały mniej i mniej. Finalnie także zamknęły swojego bloga i wszyscy rozstali się w pokoju. Nie wspominam o tych przeróbkach, które zostały o nich zrobione, ale ten kto je zrobił ma to na sumieniu.

Warto też przytoczyć kolejny blog, na którym zawitałem, mianowicie - Awataria Oczami Youtuberów. Znacie go teraz pod nazwą - Awataria Kraina Inspiracji. Jest to porządny blog z mocnymi korzeniami, który rzetelnie do dzisiaj pracuje (pozdrawiam administratorki). Pewnego dnia rozmawiałem z Emilką, która miała wiele na głowie i nie mogła napisać o aktualizacji. Po luźnej wymianie zdań, pozwoliła mi się wkraść na jej własnego bloga, co mnie bardzo ucieszyło. Niestety nie miałem łatwego powitania, co można było wywnioskować po komentarzach pod postem powitalnym. Nie zważałem na to i pisałem dalej, choć niektórzy na mnie źle patrzyli. I nagle post, w którym jest napisane o moim przyjęciu na pełnoprawnego blogera. Niezmierne było moje szczęście, gdy to przeczytałem. Niestety euforia nie trwała długo i zamiast niej pojawiła się rutyna i lenistwo. Przez mój brak kompetencji i weny nie pisałem postów. Jest to tylko moja wina, iż opuściłem bloga w ważnym dla niego momencie. Przepraszam Was AKI, a w szczególności Ciebie Emilko...

Tym wywodem podsumowałem swoją działalność do roku 2017. Nie jest to wszystko, bo mam jeszcze kilka asów w rękawie, ale pewnie przyjdzie czas na nie. Musiałem komuś opowiedzieć tę historię i poczuć potrzebę przynależności i bycia komuś potrzebnym (chyba tak można nazwać to coś co kierowało mnie do napisania tego posta). Mam nadzieję, że będziecie zaglądać na tego bloga i również na Awatarię. Pozdrawiam i liczę na kolejne spotkanie. ~Wellington


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz